Dr Vodou - z Polski na Haiti

Ostatniego dnia pobytu Daniela i Joesiane(przemiłych szwajcarów, z którymi mieliśmy przyjemność pracować i spędzać czas wolny przez ponad 3 tygodnie), odwiedziliśmy wspólnie szkołę podstawową, znajdującą się bardzo blisko naszego szpitala. Okazało się że Daniel wraz  z żoną, z którą 16 lat temu pracował tu przez 2 lata, wspomagają dożywianie dzieci z ubogich rodzin.

Niestety jedyne co dobrze prezentowało się w szkole, to dzieci w kolorowych mundurkach szkolnych. Najbardziej przeraziła mnie ubikacja, nie chodzi mi o walory estetyczne, ale brak możliwości umycia rąk!? Przypominam że szkoła znajduje się w centrum epidemii cholery.

Praktycznie każda klasa w szkole, to oddzielny budynek, a właściwie lepianka, lub wiata. Nauka to zwykłe wkuwanie na pamięć-nauczyciel czyta, a uczniowie chórem powtarzają…. a ja narzekałem że u nas wymaga się tylko pamięciowej nauki(fot. Jaro)

Za to przynajmniej nikt nie zabrania biegać po korytarzu, bo takiego nie ma… w zamian jest duże podwórko, na którym dzieciaki mogą się wyszaleć w przerwach między fascynującym powtarzaniem regułek(fot. Jaro)

Daniel, dyrektor szkoły i Joesiane, która korzystając z okazji, prowadziła edukację na temat prewencji cholery(fot. Jaro)

Kolor mundurków zależy od wieku: różowe dla starszych, niebieskie dla młodszych. (fot. Jaro)

(fot. Jaro)

Jarek